ˈɕruba, śruba
Pochodzenieniem. Schraube; źródłosłów dla białor. шруба
- pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie
“Trzeba dokręcić tę śrubę, bo drzwiczki od piekarnika wylatują.”
- urządzenie napędowe statku wodnego
“Śruba jest jedną z najważniejszych części statku.”
- w piłce ręcznej: strzał wykonany z obrotu
“Kowalski strzelił do bramki ze śruby.”
- w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
Formyśruby(genitive, singular) · śrubie(dative, singular) · śrubę(accusative, singular) · śrubą(instrumental, singular) · śrubie(locative, singular) · śrubo(vocative, singular) · śruby(nominative, plural) · śrub(genitive, plural) · śrubom(dative, plural) · śruby(accusative, plural) · śrubami(instrumental, plural) · śrubach(locative, plural) · śruby(vocative, plural)