ˈʒɛ̃ɲit͡ɕ, žẽńić
- zob. ożenić
- zob. ożenić się
Formyżenię(singular, first-person, present) · żenisz(singular, second-person, present) · żeni(singular, third-person, present) · żenimy(plural, first-person, present) · żenicie(plural, second-person, present) · żenią(plural, third-person, present) · żeniłem(singular, first-person, past) · żeniłeś(singular, second-person, past) · żenił(singular, third-person, past) · żeniliśmy(plural, first-person, past) · żeniliście(plural, second-person, past) · żenili(plural, third-person, past) · żeniłam(singular, first-person, past) · żeniłaś(singular, second-person, past) · żeniła(singular, third-person, past) · żeniłyśmy(plural, first-person, past) · żeniłyście(plural, second-person, past) · żeniły(plural, third-person, past) · żeniłom(singular, first-person, past, potential, rare) · żeniłoś(singular, second-person, past, potential, rare)