ˈʒɨt͡ɕɛ, žyće
Originpol. żyć + -cie < prasł. *žitьje < prasł. *žiti + *-t- + *-ьje
- zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach
“Na tym polega gra aktorki. Nosisz w sobie swoje życie, ale też wszystkie życia postaci, w które się wcieliłaś”
- utrzymanie, wyżywienie
“Żądam podwyżki! Ta głodowa pensja nie starcza mi na życie!”
- czas życia (1.1)
“Jak sama kiedyś przyznała, jest „niewolnicą swojego wyglądu”, która całe życie się odchudza”
- w grach komputerowych: punkt na liczniku, odejmowany, gdy gracz popełni duży błąd, przy czym utrata wszystkich punktów powoduje zakończenie gry
“Gracz ma na początku pięć żyć, może zdobywać nowe, zbierając bonusy.”
- metaphoricprzebieg i sposób bytowania, istnienia
“Przeorysza uwielbia opowiadać o życiu klasztoru.”
- locativelp od: żyto
- locative, vocativei lp od: żyt
Formsżycia(genitive, singular) · życiu(dative, singular) · życiem(instrumental, singular) · życiu(locative, singular) · życia(nominative, plural) · żyć(genitive, plural) · życiom(dative, plural) · życia(accusative, plural) · życiami(instrumental, plural) · życiach(locative, plural) · życia(vocative, plural)