ˈãɲɔw, ãńou̯
Originczes. anděl < łac. angelus < gr. ἄγγελος (angelos) → poseł; wysłannik; zwiastun
- istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem
“Pani Felicja twierdzi, że widziała anioła.”
- colloquial, metaphoricszlachetny, dobry człowiek
“Nasz sąsiad jest prawdziwym aniołem.”
- colloquial, metaphoricktoś, kto czuwa nad kimś
- zob. raszpla, raszpla zwyczajna, anioł morski, skwat, ryna
- colloquial, metaphoricpiękna dziewczyna
- imię męskie
“Mój dziadek ze strony matki ma na imię Anioł.”
“Anioł Ślązak, właściwie Johannes Scheffler, niemiecki poeta, mistyk i myśliciel baroku, związany z Dolnym Śląskiem, z dumą podkreślał swoje polskie pochodzenie.”
“W Kościele katolickim na 30 lub 31 października przypada wspomnienie bł. Anioła z Acri, patrona wytrwałości.”
Formsanioła(genitive, singular) · aniołowi(dative, singular) · anioła(accusative, singular) · aniołem(instrumental, singular) · aniele(locative, singular) · aniele(vocative, singular) · aniołowie(nominative, plural) · anioły / anieli(nominative, plural) · aniołów(genitive, plural) · aniołom(dative, plural) · aniołów(accusative, plural) · aniołami(instrumental, plural) · aniołach(locative, plural) · aniołowie(vocative, plural) · anioły / anieli(vocative, plural) · anioły(nominative, plural) · anioły(accusative, plural) · anioły(vocative, plural) · Anioła(genitive, singular) · Aniołowi(dative, singular)