KökenOsmanlı Türkçesi ملک (melek) sözcüğünden devralındı
- Rize ili Merkez ilçesine bağlı bir köy.
- Tanrı ile insan arasında aracılık yaptığına ve nurdan olduğuna inanılan manevî varlık, ferişte, yumuşçu
- (mecaz) terbiyeli, uysal kişi
“Yanlarındaki kızlar ise sahici birer melekti." - S. F. Abasıyanık”
BiçimlerMelek'i(accusative) · meleği(accusative) · melekler(plural)