ˈatwas, atu̯as
Pochodzenieukr. < osm. atlas < arab. اطلس → gładki
- gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca
“[…] na kanapie rozłożono suknię z białego atłasu, ozdobioną srebrnym haftem […]”
“[…] na białych atłasach i koronkach leżała papużka nieżywa, z czerwonemi skrzydłami, z szarym czubem nad głową, z garbatym dziobem, żałośnie opadłym na pierś puszystą.”
Formyatłasu(genitive, singular) · atłasowi(dative, singular) · atłasem(instrumental, singular) · atłasie(locative, singular) · atłasie(vocative, singular) · atłasy(nominative, plural) · atłasów(genitive, plural) · atłasom(dative, plural) · atłasy(accusative, plural) · atłasami(instrumental, plural) · atłasach(locative, plural) · atłasy(vocative, plural)