ˈbwɔ̃na, bu̯õna
- cienka, elastyczna powłoka lub taśma
“Odkryłem na strychu pudełko starych błon negatywów fotograficznych mojego dziadka.”
- cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych
“Wydrze w pływaniu pomaga błona między palcami.”
- datedpółprzejrzysty materiał pochodzenia zwierzęcego do wypełniania ram okiennych do XVII wieku
“Błona w oknie błękitniała, para nad garnkiem buchała, rdzawa od ognia, sina od świtu”
Formybłony(genitive, singular) · błonie(dative, singular) · błonę(accusative, singular) · błoną(instrumental, singular) · błonie(locative, singular) · błono(vocative, singular) · błony(nominative, plural) · błon(genitive, plural) · błonom(dative, plural) · błony(accusative, plural) · błonami(instrumental, plural) · błonach(locative, plural) · błony(vocative, plural)