ˈbɛlka, belka
Pochodzeniebyć może z lm niem. bälke, lp niem. balk
- długi, obrobiony pień drzewa
“Musimy podeprzeć mur belkami.”
- zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
“Ta belka potrzymuje dach.”
- colloquialnaszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych
“Oznaczeniem stopnia plutonowego są cztery poziome belki.”
- w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
Formybelki(genitive, singular) · belce(dative, singular) · belkę(accusative, singular) · belką(instrumental, singular) · belce(locative, singular) · belko(vocative, singular) · belki(nominative, plural) · belek(genitive, plural) · belkom(dative, plural) · belki(accusative, plural) · belkami(instrumental, plural) · belkach(locative, plural) · belki(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik