ˈbʲit͡ɕɛ, bʹiće
- rzecz. odczas. od bić
“Ogłoszenie wyników przyprawiło wszystkich o szybsze bicie serca.”
“Mężczyzna biciem egzekwował posłuszeństwo u swoich dzieci.”
- wyeliminowanie z gry piona lub figury przeciwnika
“Możliwość bicia w przelocie powstaje, gdy pion wykonał ruch o dwa pola, a pole, które minął, jest atakowane przez piona przeciwnika.”
- uderzanie strun gitary dłonią, grając akordami
- odgłos miarowych uderzeń
- wytłaczanie monet lub medali
Formybicia(genitive, singular) · biciu(dative, singular) · biciem(instrumental, singular) · biciu(locative, singular) · bicia(nominative, plural) · bić(genitive, plural) · biciom(dative, plural) · bicia(accusative, plural) · biciami(instrumental, plural) · biciach(locative, plural) · bicia(vocative, plural)