ˈbʲjɛda, bʹi ̯eda
Origin, (1.5) od prasł. *běda
- stan braku środków do życia
“Wielu mieszkańców tej dzielnicy mieszka w biedzie.”
- trudna sytuacja
- dwukołowy pojazd jednokonny
- Slavicnieśmiertelny wędrujący demon sprowadzający na ludzi niedostatek
- gw. (księstwo łowickie) niepogoda
“Tako bieda ze niepodobne nosa na dwór wyścibić”
Formsbiedy(genitive, singular) · biedzie(dative, singular) · biedę(accusative, singular) · biedą(instrumental, singular) · biedzie(locative, singular) · biedo(vocative, singular) · biedy(nominative, plural) · bied(genitive, plural) · biedom(dative, plural) · biedy(accusative, plural) · biedami(instrumental, plural) · biedach(locative, plural) · biedy(vocative, plural)