ˈbʲilɛt, bʹilet
- dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru
“Przejazd autobusem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu podlega karze 100 złotych.”
“Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbk”
- wezwanie do odbycia służby wojskowej
“Z moich planów nici, właśnie dostałem bilet do woja.”
- kartonik z nadrukiem
Formybiletu(genitive, singular) · biletowi(dative, singular) · biletem(instrumental, singular) · bilecie(locative, singular) · bilecie(vocative, singular) · bilety(nominative, plural) · biletów(genitive, plural) · biletom(dative, plural) · bilety(accusative, plural) · biletami(instrumental, plural) · biletach(locative, plural) · bilety(vocative, plural)