ˈbɔ̃mba, bõmba
Pochodzeniefranc. bombe < wł. bomba < łac. bombus < gr. βόμβος (bómbos) → huk
- ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem
“Samolot zrzucił bomby na bunkier wroga.”
- terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu
“Terroryści podłożyli bombę na ruchliwym lotnisku, żeby wybuch zabił jak najwięcej osób.”
- bardzo mocne uderzenie piłki
“Bramkarz z najwyższym trudem odbił nad poprzeczkę bombę posłaną zza pola karnego przez napastnika gości.”
- ocena niedostateczna
- metaphoriccoś o błyskawicznym i silnym działaniu
- czerwona kula na maszcie, sygnalizująca start wyścigu konnego
- urządzenie do automatycznego łamania szyfrogramów
“Nasz oddział ma nową bombę i może odczytać więcej wiadomości od wroga.”
- wspaniale, świetnie
“— Dostałeś bilety na ten film? — Tak, kupiłem już zupełnie ostatnie. — Bomba! Nie myślałem, że wejdziemy na premierę.”
Formybomby(genitive, singular) · bombie(dative, singular) · bombę(accusative, singular) · bombą(instrumental, singular) · bombie(locative, singular) · bombo(vocative, singular) · bomby(nominative, plural) · bomb(genitive, plural) · bombom(dative, plural) · bomby(accusative, plural) · bombami(instrumental, plural) · bombach(locative, plural) · bomby(vocative, plural)