ˈbravɔ, bravo
Pochodzeniewł. bravo → śmiało < łac. barbarus i gr. βάρβαρος
- zwykle w lm wyraz uznania; oklaski
“Publiczność głośnymi brawami nagrodziła przebojową arię tenora.”
- … pokazujący entuzjastyczną aprobatę
“— Ojechaliśmy ich 3:0! — Brawo, piona!”
Formybrawa(genitive, singular) · brawu(dative, singular) · brawem(instrumental, singular) · brawie(locative, singular) · brawa(nominative, plural) · braw(genitive, plural) · brawom(dative, plural) · brawa(accusative, plural) · brawami(instrumental, plural) · brawach(locative, plural) · brawa(vocative, plural)