- przytłumiony, wibrujący dźwięk
“Wyrafinowani bibliofile wsłuchują się w szelest kartek, skrzypienie oprawy, brzęk okuć”
- Sorbus torminalis L., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej
- drzewo z gatunku brzęków (1.2)
“Zaparkował obok uschniętego brzęku na skraju lasu.”
Formybrzęku(genitive, singular) · brzękowi(dative, singular) · brzękiem(instrumental, singular) · brzęku(locative, singular) · brzęku(vocative, singular) · brzęki(nominative, plural) · brzęków(genitive, plural) · brzękom(dative, plural) · brzęki(accusative, plural) · brzękami(instrumental, plural) · brzękach(locative, plural) · brzęki(vocative, plural)