ˈɡɔdnɨ, godny
- wart, zacny
“Nasz kandydat jest godny i uczciwy.”
“Nie znalazł nikogo godnego, kogo mógłby nazwać swoim przyjacielem”
- zasługujący na coś
“Jak na amatorski sopran miała godną podziwu emisję i skalę, może odrobinę niepewny dla sceny profesjonalnej, ale z takimi właśnie koloraturami, jakie robiły wrażenie na krasnoludach”
- gw. (Górny Śląsk) bożonarodzeniowy
Formygodna(nominative, singular, feminine) · godne(nominative, singular, neuter) · godni(nominative, plural, masculine) · godne(nominative, plural, nonvirile) · godnego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · godnej(genitive, singular, feminine) · godnego(genitive, singular, neuter) · godnych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · godnemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · godnej(dative, singular, feminine) · godnemu(dative, singular, neuter) · godnym(dative, plural, masculine, nonvirile) · godnego(accusative, singular, masculine, animate) · godną(accusative, singular, feminine) · godne(accusative, singular, neuter) · godnych(accusative, plural, masculine) · godne(accusative, plural, nonvirile) · godnym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · godną(instrumental, singular, feminine) · godnym(instrumental, singular, neuter)