ˈbudːa, bu•da
Pochodzeniepali Buddha → przebudzony, oświecony, spokrewnione z sanskr. बुद्ध (buddha)
- w buddyzmie: człowiek oświecony
“Budda przebudził się ze snu niewiedzy i zobaczył, jakimi rzeczy naprawdę są.”
- posążek lub posąg buddy (1.1)
- założyciel buddyzmu
“Posągi Buddy w odróżnieniu od bodhisattwów i innych postaci panteonu buddyjskiego rzeźbiono w prostych szatach, bez żadnych ozdób i klejnotów”
Formybuddy(genitive, singular) · buddzie(dative, singular) · buddę(accusative, singular) · buddą(instrumental, singular) · buddzie(locative, singular) · buddo(vocative, singular) · buddowie(nominative, plural) · buddów(genitive, plural) · buddom(dative, plural) · buddów(accusative, plural) · buddami(instrumental, plural) · buddach(locative, plural) · buddowie(vocative, plural) · buddy(nominative, plural) · buddy(accusative, plural) · buddy(vocative, plural)