ˈbutla, butla
Pochodzeniedaw. butel, niem. Buttel < franc. bouteille < wł. bottiglia < p.łac. butticula, zdrobn. od buttis (rodzaj amfory, beczki)
- duża butelka
“Nalewał mu z grubej butli burgunda, podsuwał talerze i potrawy”
- metalowy pojemnik z gazem
- zawartość butli (1.1-2)
- wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie turczańskim
Formybutli(genitive, singular) · butli(dative, singular) · butlę(accusative, singular) · butlą(instrumental, singular) · butli(locative, singular) · butlo(vocative, singular) · butle(nominative, plural) · butli(genitive, plural) · butlom(dative, plural) · butle(accusative, plural) · butlami(instrumental, plural) · butlach(locative, plural) · butle(vocative, plural) · Butli(genitive, singular) · Butli(dative, singular) · Butlę(accusative, singular) · Butlą(instrumental, singular) · Butli(locative, singular) · Butlo(vocative, singular) · Butle(potential, rare, nominative, plural)