ˈbɨdwɔ, bydu̯o
Pochodzeniezach. prasł. *bydlo → miejsce pobytu, zamieszkania; polskie znaczenie rozwinęło się wtórnie od sensu posiadłość, majątek
- ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich
“Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła.”
- w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura
“Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus.”
- Old-Polishmienie
- Old-Polishżywot, byt, istnienie
Formybydła(genitive, singular) · bydłu(dative, singular) · bydłem(instrumental, singular) · bydle(locative, singular)