ˈt͡sud͡zɨ, cuʒy
- należący do kogoś innego
“Przez jakiś czas mieszkałem w cudzym mieszkaniu.”
“Mali na ogół walczą o cudze. Biorą ich do armii, raz do jednej, raz do drugiej”
- cudzoziemski
“Cudze chwalicie // Swego nie znacie // Sami nie wiecie // Co posiadacie”
Formycudza(nominative, singular, feminine) · cudze(nominative, singular, neuter) · cudze(nominative, plural, nonvirile) · cudzego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · cudzej(genitive, singular, feminine) · cudzego(genitive, singular, neuter) · cudzych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · cudzemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · cudzej(dative, singular, feminine) · cudzemu(dative, singular, neuter) · cudzym(dative, plural, masculine, nonvirile) · cudzego(accusative, singular, masculine, animate) · cudzą(accusative, singular, feminine) · cudze(accusative, singular, neuter) · cudzych(accusative, plural, masculine) · cudze(accusative, plural, nonvirile) · cudzym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · cudzą(instrumental, singular, feminine) · cudzym(instrumental, singular, neuter) · cudzymi(instrumental, plural, masculine, nonvirile)