ˈt͡sɨfra, cyfra
Originniem. Ziffer, wł. cifra (zero) < arab. صفر (sifr) → zero, pustka
- abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
“Georg Cantor sprytnie wykorzystał rozwinięcie liczby rzeczywistej na nieskończony ciąg cyfr, dowodząc że moc zbioru liczb rzeczywistych jest większa niż naturalnych.”
“System sześćsetkowy ma 600 cyfr. Nie ma potrzeby tworzyć dla każdej osobnego symbolu.”
- symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
“Cyfrę 1 od 0 odróżnia w elektronice cyfrowej wyższy poziom napięcia.”
“F jest cyfrą systemu szesnastkowego.”
- colloquialznak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
“F nie jest cyfrą, jest literą.”
“Znaki pisarskie można podzielić na litery, cyfry i znaki przestankowe.”
“Ta cyfra jest trochę zbyt jaskrawa.”
- colloquialaparat cyfrowy
- ornament, wzór, deseń
- datedmonogram, inicjały imienia i nazwiska
- datedliczba, ilość
“Jeszcze znaczniej zmniejszą się te cyfry, jeżeli się uwzględni zależność współczynnika tarcia od temperatury”
“Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.”
- dated, literally, metaphoric( i ) zero
Formscyfry(genitive, singular) · cyfrze(dative, singular) · cyfrę(accusative, singular) · cyfrą(instrumental, singular) · cyfrze(locative, singular) · cyfro(vocative, singular) · cyfry(nominative, plural) · cyfr(genitive, plural) · cyfrom(dative, plural) · cyfry(accusative, plural) · cyframi(instrumental, plural) · cyfrach(locative, plural) · cyfry(vocative, plural)