t͡ʃɔwk, čou̯k
Pochodzeniepol. czołgać się; od sposobu poruszania się, ponieważ pierwsze czołgi jeździły bardzo wolno i nisko nad ziemią
- pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz
“Współczesne działo, szczególnie działo bezodrzutowe, musi trafić w czołg od pierwszego strzału.”
“Nasi rozbili w Poznańskiem sto czołgów, siedemdziesiąt samolotów strącono.”
Formyczołgu(genitive, singular) · czołgowi(dative, singular) · czołgiem(instrumental, singular) · czołgu(locative, singular) · czołgu(vocative, singular) · czołgi(nominative, plural) · czołgów(genitive, plural) · czołgom(dative, plural) · czołgi(accusative, plural) · czołgami(instrumental, plural) · czołgach(locative, plural) · czołgi(vocative, plural)