ˈdɛ̃nat, dẽnat
Pochodzeniełac. denatus → zmarły
- osoba, która zginęła w wyniku morderstwa, samobójstwa lub wypadku
“Dowody wskazują, że denat umarł przez truciznę.”
- colloquialktoś bardzo pijany lub zmęczony
- colloquialdenaturat
Formydenata(genitive, singular) · denatowi(dative, singular) · denata(accusative, singular) · denatem(instrumental, singular) · denacie(locative, singular) · denacie(vocative, singular) · denaci(nominative, plural) · denatów(genitive, plural) · denatom(dative, plural) · denatów(accusative, plural) · denatami(instrumental, plural) · denatach(locative, plural) · denaci(vocative, plural)