ˈdɔvut, dovut
- skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia
“Pierre de Fermat zanotował na marginesie książki, że znalazł zadziwiający dowód swojego twierdzenia, ale niestety margines jest za mały aby go zapisać. Twierdzenie pozostało nieudowodnione przez kolej”
- przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
“Ten niedopałek papierosa ze śladami szminki jest dowodem, że odwiedziła pani denata!”
- colloquialdokument potwierdzający przynależność, dowód osobisty
“Policjant nawet nie spojrzał w dowód zatrzymanego.”
Formydowodu(genitive, singular) · dowodowi(dative, singular) · dowodem(instrumental, singular) · dowodzie(locative, singular) · dowodzie(vocative, singular) · dowody(nominative, plural) · dowodów(genitive, plural) · dowodom(dative, plural) · dowody(accusative, plural) · dowodami(instrumental, plural) · dowodach(locative, plural) · dowody(vocative, plural)