ˈdrɔɡa, droga
Originprasł. *dorga → wyżłobienie, rowek, bruzda, podłużny ślad
- każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt
“Na drodze doszło do groźnego wypadku.”
“Pogoda zaczynała się psuć, więc postanowiliśmy wybrać najkrótszą drogę do schroniska.”
- podróżowanie
“Potem czeka nas droga do Bułgarii.”
- sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)
“Na planie nie zaznaczono, jaką drogą można dojść do zamku.”
- długość toru ciała lub punktu
“Pochodna drogi po czasie nazywa się prędkością.”
- nominative, vocativei ż lp od: drogi
Formsdrogi(genitive, singular) · drodze(dative, singular) · drogę(accusative, singular) · drogą(instrumental, singular) · drodze(locative, singular) · drogo(vocative, singular) · drogi(nominative, plural) · dróg(genitive, plural) · drogom(dative, plural) · drogi(accusative, plural) · drogami(instrumental, plural) · drogach(locative, plural) · drogi(vocative, plural)