ˈdukat, dukat
Pochodzeniełac. ducatus < łac. ducalis → książęcy; wł. ducato → księstwo
- złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.
“Dam ci trzysta dukatów i miejsce na moim dworze”
- miara masy określająca stosunek ilości metalu szlachetnego do wagi brutto stopu
- jednostka terytorialna średniowiecznej bizantyjskiej organizacji wojskowej
Formydukata(genitive, singular) · dukatowi(dative, singular) · dukatem(instrumental, singular) · dukacie(locative, singular) · dukacie(vocative, singular) · dukaty(nominative, plural) · dukatów(genitive, plural) · dukatom(dative, plural) · dukaty(accusative, plural) · dukatami(instrumental, plural) · dukatach(locative, plural) · dukaty(vocative, plural)