d͡ʑup, ʒ́up
- rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów
“Otwarł bocian dziób z klekotem…”
- colloquial, metaphorictwarz lub usta
“— Za pozwoleniem, to ja powinnam, bo jestem starsza i mam pierwszeństwo. — Za pozwoleniem, ale to ja wpadłam na ten pomysł. — Za pozwoleniem, zamknij dziób.”
- rodzaj ustnika
- przednia część kadłuba statku
“Dziób okrętu, w którym oboje byli umieszczeni, wzlatywał w górę, a potem spadał jak szalony.”
- przednia część kadłuba samolotu
- zwykle w lm ślad na skórze po przebytej ospie
“— A nie będzie dziobów na polikach? — Nie zdrapuj, to przejdzie ci bez znaku, jak Nastusi.”
Formydzioba(genitive, singular) · dzióba(genitive, singular) · dziobowi(dative, singular) · dzióbowi(dative, singular) · dziobem(instrumental, singular) · dzióbem(instrumental, singular) · dziobie(locative, singular) · dzióbie(locative, singular) · dziobie(vocative, singular) · dzióbie(vocative, singular) · dzioby(nominative, plural) · dzióby(nominative, plural) · dziobów(genitive, plural) · dzióbów(genitive, plural) · dziobom(dative, plural) · dzióbom(dative, plural) · dzioby(accusative, plural) · dzióby(accusative, plural) · dziobami(instrumental, plural) · dzióbami(instrumental, plural)