d͡ʑat, ʒ́at
- elevatedly, obsoletedziadek
“Synu, twój dziad umarł walcząc za ojczyznę i winien jesteś pamiętać o nim.”
- przodek
- datedhetman Czarnecki
- scornfullystaruch, starszy człowiek
“Co robisz? — Spieprzaj, dziadu! — mówisz i odpychasz człowieka”
- scornfullyżebrak, biedak; zob. też dziad w Encyklopedii staropolskiej
“A wszyscy piszczą, a narzekają, jak przyjdzie dziadowi co dać abo i drugiemu, ale na gorzałę mają”
- kapuśniak z ziemniakami
“Matka często gotowała dziada na obiad.”
- colloquialrzep łopianu
- fala zalewająca pokład
Formydziadowie(nominative, plural) · dziada(genitive, singular) · dziadów(genitive, plural) · dziadowi(dative, singular) · dziadom(dative, plural) · dziada(accusative, singular) · dziadów(accusative, plural) · dziadem(instrumental, singular) · dziadami(instrumental, plural) · dziadzie(locative, singular) · dziadach(locative, plural) · dziadzie(vocative, singular) · dziadu(vocative, singular) · dziadowie(vocative, plural) · dziady(nominative, plural) · dziady(accusative, plural) · dziady(vocative, plural)