ˈd͡ʑici, ʒ́iḱi
- nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach
“Celem tej fundacji jest ochrona dzikich zwierząt przed kłusownictwem i innymi formami okrucieństwa wobec nich.”
- niekontrolowany
“Dziki handel jest dziś głównym źródłem bezdomności zwierząt”
- nieokrzesany
- naturalny
- człowiek kultur prymitywnych, żyjący w pierwotnych warunkach
“Podczas przemierzania dżungli jedynym napotkanym człowiekiem był jakiś dziki płynący w oddali dłubanką.”
- człowiek nienależący do żadnej partii
- nominativelm od dzik
“W kartoflisku pod lasem buchtowały nocą dziki.”
Formydzika(nominative, singular, feminine) · dzikie(nominative, singular, neuter) · dzicy(nominative, plural, masculine) · dzikie(nominative, plural, nonvirile) · dzikiego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · dzikiej(genitive, singular, feminine) · dzikiego(genitive, singular, neuter) · dzikich(genitive, plural, masculine, nonvirile) · dzikiemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · dzikiej(dative, singular, feminine) · dzikiemu(dative, singular, neuter) · dzikim(dative, plural, masculine, nonvirile) · dzikiego(accusative, singular, masculine, animate) · dziką(accusative, singular, feminine) · dzikie(accusative, singular, neuter) · dzikich(accusative, plural, masculine) · dzikie(accusative, plural, nonvirile) · dzikim(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · dziką(instrumental, singular, feminine) · dzikim(instrumental, singular, neuter)