ˈfʲilʲip, fʹilʹip
Pochodzeniegr. Φίλιππος (filippos) < gr. φίλιππος (filippos) → miłośnik koni; lubiący konie; znający się na koniach < gr. φίλος + ἵππος (filos + hippos) → przyjaciel + koń
- obsoletelub zając
- humorousgw. (Górny Śląsk) rozum
- imię męskie
“Mam na imię Filip i jestem hipoterapeutą z Konina.”
“1, 6 i 26 maja przypadają imieniny Filipa.”
Formyfilipa(genitive, singular) · filipowi(dative, singular) · filipa(accusative, singular) · filipem(instrumental, singular) · filipie(locative, singular) · filipie(vocative, singular) · filipy(nominative, plural) · filipów(genitive, plural) · filipom(dative, plural) · filipy(accusative, plural) · filipów(accusative, plural) · filipami(instrumental, plural) · filipach(locative, plural) · filipy(vocative, plural) · Filipowie(nominative, plural) · Filipy(nominative, plural, colloquial) · Filipa(genitive, singular) · Filipów(genitive, plural) · Filipowi(dative, singular) · Filipom(dative, plural)