ˈkubɛk, kubek
Originłac. cupa, być może za pośrednictwem niem.
- naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,
“Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbat”
- Cyathus Haller, rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
- grzyb z rodzaju kubków (1.2)
- przyrząd służący do asekuracji podczas wspinaczki
- zob. kubek smakowy
Formskubki(nominative, plural) · kubka(genitive, singular) · kubków(genitive, plural) · kubkowi(dative, singular) · kubkom(dative, plural) · kubki(accusative, plural) · kubkiem(instrumental, singular) · kubkami(instrumental, plural) · kubku(locative, singular) · kubkach(locative, plural) · kubku(vocative, singular) · kubki(vocative, plural)