fʲiltr̥, fʹiltr̦
Pochodzeniefranc. filtre < łac. filtrum < germ.
- błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
“Było tyle brudu w filtrze powietrza, że silnik nie odpalał.”
- materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
“Aby zniwelować odbicia świetlne, należy przy fotografowaniu stosować filtr polaryzacyjny.”
- fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
Formyfiltru(genitive, singular) · filtra(genitive, singular) · filtrowi(dative, singular) · filtrem(instrumental, singular) · filtrze(locative, singular) · filtrze(vocative, singular) · filtry(nominative, plural) · filtrów(genitive, plural) · filtrom(dative, plural) · filtry(accusative, plural) · filtrami(instrumental, plural) · filtrach(locative, plural) · filtry(vocative, plural)