frãŋk, frãŋk
Pochodzeniefranc. franc, od napisu na średniowiecznej monecie francuskiej
- pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich
“Jeżeli kto kupuje sześć koszul po dwa franki sztuka, ma zapłacić dwanaście franków”
- przedstawiciel zachodniogermańskiego plemienia powstałego w III wieku
“Uznał on, że imię Piast oznacza piastuna, człowieka, który na dworze Popiela zajmował się wychowaniem jego synów, a zarazem pełnił funkcję porównywalną do majordomów w merowińskim królestwie Franków”
- Europejczyk (nazwa używana w Lewancie, u Greków i muzułmanów)
- imię męskie, odpowiednik polskiego imienia Franciszek
“Frank złamał nogę, więc nie może grać z nami w piłkę nożną.”
- wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w gminie Kaliska
Formyfranki(nominative, plural) · franka(genitive, singular) · franków(genitive, plural) · frankowi(dative, singular) · frankom(dative, plural) · franka(accusative, singular) · franki(accusative, plural) · frankiem(instrumental, singular) · frankami(instrumental, plural) · franku(locative, singular) · frankach(locative, plural) · franku(vocative, singular) · franki(vocative, plural) · Franka(genitive, singular) · Frankowi(dative, singular) · Franka(accusative, singular) · Frankiem(instrumental, singular) · Franku(locative, singular) · Franku(vocative, singular) · Frankowie(nominative, plural)