frɔ̃nt, frõnt
- rejon działań wojennych
“Jego brat zginął na froncie podczas II wojny światowej.”
“Po bitwie moskiewskiej front przesunął się na zachód.”
- przód budynku
“Właściciel pomalował front kamienicy na różowo.”
- strefa między dwiema masami powietrza
“Nad wschodnią częścią kraju będzie jeszcze przemieszczał się zimny front.”
- zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem
“Wczoraj powołany został front jedności narodowej.”
- przód, przednia część
- związek kilku armii objętych połączonym dowództwem
Formyfrontu(genitive, singular) · frontowi(dative, singular) · frontem(instrumental, singular) · froncie(locative, singular) · froncie(vocative, singular) · fronty(nominative, plural) · frontów(genitive, plural) · frontom(dative, plural) · fronty(accusative, plural) · frontami(instrumental, plural) · frontach(locative, plural) · fronty(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik