ˈɡɛtːɔ, ge•to
- w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej
“Terminu „getto” użyto po raz pierwszy na określenie dobrowolnie utworzonego skupiska ludności żydowskiej w Wenecji na początku XVI w.”
- dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
“Pierwszym utworzonym przez nazistów przymusowym gettem w Polsce było powstałe 8 października 1939 roku getto w Piotrkowie Trybunalskim.”
- dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
“Jedno z najsłynniejszych gett współczesnych tworzą dzielnice nędzy w Rio de Janeiro.”
- metaphoricmiejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
“Castro, Dzielnica San Francisco, to getto homoseksualistów.”
Formygetta(genitive, singular) · gettu(dative, singular) · gettem(instrumental, singular) · getcie(locative, singular) · getta(nominative, plural) · gett(genitive, plural) · gettom(dative, plural) · getta(accusative, plural) · gettami(instrumental, plural) · gettach(locative, plural) · getta(vocative, plural)