ˈɡrɔta, grota
Pochodzeniewł. grotta < łac. crypta < gr. κρυπτός < gr. κρύπτω → chować, ukrywać
- naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie
“Podczas wycieczki zwiedziliśmy grotę.”
- rodzaj kapliczki lub budowli z figurą umieszczoną w kamiennej niszy
“Nabożeństwa w grocie lourdzkiej odbywają się w miesiącach letnich.”
Formygroty(genitive, singular) · grocie(dative, singular) · grotę(accusative, singular) · grotą(instrumental, singular) · grocie(locative, singular) · groto(vocative, singular) · groty(nominative, plural) · grot(genitive, plural) · grotom(dative, plural) · groty(accusative, plural) · grotami(instrumental, plural) · grotach(locative, plural) · groty(vocative, plural)