ˈxɔ̃nɔr, χõnor
- czyjeś poczucie godności
“Uczynił to, by zachować swój honor.”
- czyjeś dobre imię związane z czcią, poważaniem, szacunkiem
- zob. honory
Formyhonoru(genitive, singular) · honorowi(dative, singular) · honorem(instrumental, singular) · honorze(locative, singular) · honorze(vocative, singular) · honory(nominative, plural) · honorów(genitive, plural) · honorom(dative, plural) · honory(accusative, plural) · honorami(instrumental, plural) · honorach(locative, plural) · honory(vocative, plural)