ˈxũmɔr, χũmor
Pochodzenieniem. Humor, franc. humeur, ang. humour, z łac. (h)umor (daw. ciecz organiczna wpływająca na usposobienie)
- zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
- chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
“Wybacz, ale nie mam dzisiaj humoru. Miałam ciężki dzień.”
Formyhumoru(genitive, singular) · humorowi(dative, singular) · humorem(instrumental, singular) · humorze(locative, singular) · humorze(vocative, singular) · humory(nominative, plural) · humorów(genitive, plural) · humorom(dative, plural) · humory(accusative, plural) · humorami(instrumental, plural) · humorach(locative, plural) · humory(vocative, plural)