ˈkãmɨk, kãmyk
Pochodzenieod prasł. *kamykъ powstałego w wyniku połączenia rzeczownika *kamy → kamień i przyrostka *-kъ → -ek
- diminutiveod: kamień
- mały kamień
“Już starożytni Grecy puszczali kaczki używając do tego kamyków lub muszelek.”
- kamień szlachetny, ozdobny, zwłaszcza w biżuterii
- pion w niektórych grach
Formykamyki(nominative, plural) · kamyka(genitive, singular) · kamyków(genitive, plural) · kamykowi(dative, singular) · kamykom(dative, plural) · kamyki(accusative, plural) · kamykiem(instrumental, singular) · kamykami(instrumental, plural) · kamyku(locative, singular) · kamykach(locative, plural) · kamyku(vocative, singular) · kamyki(vocative, plural)