ˈkarnɨ, karny
Pochodzenieskr. pol. rzut karny
- dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą
- dotyczący karnistyki, związany z prawem karnym (1.1)
“Mecenas Kowalski to znakomity specjalista od prawa karnego.”
- wdrożony do posłuszeństwa
- w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu
- humorouskieliszek wódki (zwykle większy), dawany do wypicia osobie spóźnionej na przyjęciu, podczas libacji
Formykarna(nominative, singular, feminine) · karne(nominative, singular, neuter) · karni(nominative, plural, masculine) · karne(nominative, plural, nonvirile) · karnego(genitive, singular, masculine, animate, inanimate) · karnej(genitive, singular, feminine) · karnego(genitive, singular, neuter) · karnych(genitive, plural, masculine, nonvirile) · karnemu(dative, singular, masculine, animate, inanimate) · karnej(dative, singular, feminine) · karnemu(dative, singular, neuter) · karnym(dative, plural, masculine, nonvirile) · karnego(accusative, singular, masculine, animate) · karną(accusative, singular, feminine) · karne(accusative, singular, neuter) · karnych(accusative, plural, masculine) · karne(accusative, plural, nonvirile) · karnym(instrumental, singular, masculine, animate, inanimate) · karną(instrumental, singular, feminine) · karnym(instrumental, singular, neuter)