ˈkatar, katar
Pochodzeniefranc. catarrhe < łac. catarrhus < gr. κατάρροος
- rodzaj broni białej, pochodzącej z Indii
- zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa
- colloquialprzeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)
“Myślałem, że to coś poważniejszego, a to zwykły katar. Już za 2-3 dni wrócę do pracy.”
- colloquialśluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)
“Uważaj! Katar cieknie ci z nosa!”
- członek ruchu religijnego zwanego kataryzmem
“Katarzy wierzyli w dualizm świata, dzieląc go na materialny, stworzony przez złego Boga lub szatana, i duchowy, stworzony przez dobrego Boga.”
- państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego
“Jeśli chodzi o najbogatsze społeczeństwa to zdecydowanym liderem jest niewielki Katar, gdzie na głowę przypada ponad 85 tysięcy dolarów. Drugi na liście jest Luksemburg z 82 tys., trzecia Norwegia ma ”
Formykataru(genitive, singular) · katarowi(dative, singular) · katarem(instrumental, singular) · katarze(locative, singular) · katarze(vocative, singular) · katary(nominative, plural) · katarów(genitive, plural) · katarom(dative, plural) · katary(accusative, plural) · katarami(instrumental, plural) · katarach(locative, plural) · katary(vocative, plural) · katara(genitive, singular) · katara(accusative, singular) · katarzy(nominative, plural) · katarowie(nominative, plural) · katarów(accusative, plural) · katarzy(vocative, plural) · katarowie(vocative, plural) · Kataru(genitive, singular)
Źródło: Wikisłownik