ct͡ɕuk, ḱćuk
PochodzenieOd dawnego pol. krzciuk, co najprawdopodobniej jest derywatem od staropolskiego i dial. „krzcić” → 'chrzcić' (jako określenie palca, którym kapłan w czasie chrztu namaszcza dziecko świętym olejem).
- pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców
“Kciuk tego mężczyzny był wyjątkowo gruby.”
- część rękawicy osłaniającej kciuk (1.1)
“Bajerem są wodoodporne i oddychające rękawice, wyposażone w wycieraczki do gogli i zamszowe naszywki na kciukach do – jak to określa propozycja handlowa producenta – stylowego wycierania nosa”
Formykciuka(genitive, singular) · kciukowi(dative, singular) · kciukiem(instrumental, singular) · kciuku(locative, singular) · kciuku(vocative, singular) · kciuki(nominative, plural) · kciuków(genitive, plural) · kciukom(dative, plural) · kciuki(accusative, plural) · kciukami(instrumental, plural) · kciukach(locative, plural) · kciuki(vocative, plural)