ˈcibʲit͡s, ḱibʹic
Pochodzenieniem. Kiebitz → dosł. „czajka”
- osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi
“Janek jest kibicem Interu Mediolan.”
- metaphoricktoś bierny, kto tylko przygląda się jakiejś sytuacji
Formykibica(genitive, singular) · kibicowi(dative, singular) · kibica(accusative, singular) · kibicem(instrumental, singular) · kibicu(locative, singular) · kibicu(vocative, singular) · kibice(nominative, plural) · kibiców(genitive, plural) · kibicom(dative, plural) · kibiców(accusative, plural) · kibicami(instrumental, plural) · kibicach(locative, plural) · kibice(vocative, plural)