klut͡ʃ, kluč
- przyrząd do otwierania zamka
“Zgubiłem klucze i musieliśmy zmieniać wszystkie zamki.”
- kod do szyfru
“Niestety, nie mam klucza do tego szyfru i nie możemy nic przeczytać.”
- podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
“Klucz do wykrycia mordercy polegał na tym, że inspektor odkrył ślady błota na dywanie.”
- szyk lotu stada ptaków
“Na niebie ujrzeliśmy klucz żurawi.”
- jednostka taktyczna lotnictwa złożona z trzech lub czterech samolotów
“Podczas wojny mój dziadek był dowódcą klucza.”
- narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
“Do odkręcenia tej śruby trzeba użyć klucza.”
- znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków
“Na początku zapisu nutowego utworów muzycznych może znajdować się klucz wiolinowy.”
- przycisk do zwierania obwodu elektrycznego
“Telegrafista bardzo szybko przyciska klucz.”
- kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
“Kluczem głównym tej tabeli jest kolumna page_id.”
- zwornik, element konstrukcyjny w kształcie klina w najwyższym punkcie sklepienia lub łęku
- pokrętło do naciągu strun i strojenia instrumentu
- kilka posiadłości jednego właściciela ziemskiego, zorganizowanych w jeden organizm gospodarczy, pod wspólnym zarządem
- symboliczny przedmiot w kształcie klucza (1.1) wręczany zasłużonym osobom
- person2 , lp, trybu rozkazującego od kluczyć
Formyklucze(nominative, plural) · klucza(genitive, singular) · kluczy(genitive, plural) · kluczowi(dative, singular) · kluczom(dative, plural) · klucze(accusative, plural) · kluczem(instrumental, singular) · kluczami(instrumental, plural) · kluczu(locative, singular) · kluczach(locative, plural) · kluczu(vocative, singular) · klucze(vocative, plural)