ˈkɔ̃ɲik, kõńik
Pochodzeniepor. ang. hobby → konik < ang. hobby-horse
- diminutiveod: koń
- mały koń
“Na bluzeczce miała wyszyte koniki i krówki.”
- zob. konik polny
- zob. konik morski
- metaphoriculubiony przedmiot zainteresowań jakiejś osoby, któremu poświęca ona dużo czasu i który jest częstym tematem jej rozmów
- element obrabiarki służący do podpierania obrabianych przedmiotów
- dated, vernacularszarańcza, Pachytilus migratorius
- vernacularkoniczyna
- colloquialosoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty
Formykonika(genitive, singular) · konikowi(dative, singular) · konika(accusative, singular) · konikiem(instrumental, singular) · koniku(locative, singular) · koniku(vocative, singular) · koniki(nominative, plural) · koników(genitive, plural) · konikom(dative, plural) · koniki(accusative, plural) · konikami(instrumental, plural) · konikach(locative, plural) · koniki(vocative, plural) · koników(accusative, plural)