ˈkɔpat͡ɕ, kopać
- uderzać kogoś / coś nogą
“Bronił się, jak mógł: bił, gryzł i kopał.”
- wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny
“[…] pot spływał mu kroplami z czoła, a on z dziką zawziętością kopał ziemię i nie ustawał, póki korzonka nie dostał spod kamieni…”
- wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn
- colloquialo broni palnej: odrzucać, uderzać w ramię po wystrzale
- colloquialo elektryczności: razić prądem
- metaphoricprzeglądać archiwa, stare akta, dokumenty
- metaphoricdochodzić prawdy, prowadzić dochodzenie
- kopać (1.1) samego siebie
- kopać (1.1) siebie nawzajem
- rarebrnąć przez coś, przedostawać się z trudem
“Odcięty od taboru, z oczyma zasypanymi śniegiem kopał się wtedy chłopak sam, mało co drogi widząc przed sobą […]”
Formykopię(singular, first-person, present) · kopiesz(singular, second-person, present) · kopie(singular, third-person, present) · kopiemy(plural, first-person, present) · kopiecie(plural, second-person, present) · kopią(plural, third-person, present) · kopałem(singular, first-person, past) · kopałeś(singular, second-person, past) · kopał(singular, third-person, past) · kopaliśmy(plural, first-person, past) · kopaliście(plural, second-person, past) · kopali(plural, third-person, past) · kopałam(singular, first-person, past) · kopałaś(singular, second-person, past) · kopała(singular, third-person, past) · kopałyśmy(plural, first-person, past) · kopałyście(plural, second-person, past) · kopały(plural, third-person, past) · kopałom(singular, first-person, past, potential, rare) · kopałoś(singular, second-person, past, potential, rare)