ˈkɔpɛr, koper
Pochodzeniest.pol. kopr (t. st.pol. koprz) < prasł. *koprъ, wyraz ogsłow., ale dalsza etymologia niepewna, być może przestawka z prasł. *kropъ → ukrop, war, ze względu na ostry smak
- roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa
“Koper ma proste łodygi, pierzaste liście i wiele żółtych kwiatów, które tworzą kiście.”
- colloquialdziewiczy zarost u nastolatków, zazwyczaj rzadki i drobny
- miasto portowe w Słowenii nad Adriatykiem
Formykopru(genitive, singular) · koprowi(dative, singular) · koprem(instrumental, singular) · koprze(locative, singular) · koprze(vocative, singular) · kopry(nominative, plural) · koprów(genitive, plural) · koprom(dative, plural) · kopry(accusative, plural) · koprami(instrumental, plural) · koprach(locative, plural) · kopry(vocative, plural)