ˈkɔrãn, korãn
Pochodzeniearab. القرآن < arab. قرآن → recytowanie < arab. قراءة → czytanie, recytowanie < arab. قرأ → deklamować, recytować < syryjski ܩܪܝܢܐ
- święta księga islamu
“Ali codziennie studiuje Koran.”
- miasto w Bośni i Hercegowinie
FormyKoranu(genitive, singular) · Koranowi(dative, singular) · Koranem(instrumental, singular) · Koranie(locative, singular) · Koranie(vocative, singular) · Korany(nominative, plural) · Koranów(genitive, plural) · Koranom(dative, plural) · Korany(accusative, plural) · Koranami(instrumental, plural) · Koranach(locative, plural) · Korany(vocative, plural)