ˈkɔtɛk, kotek
Pochodzeniepol. kot + -ek
- diminutiveod: kot
“Kotek łapczywie pił mleko ze spodka.”
- młody lub mały kot
- endearingzwrot używany w odniesieniu do bliskich
“Kotku, czy odebrałeś dzieci z przedszkola?”
- genitivelm zob. kotka
Formykotka(genitive, singular) · kotkowi(dative, singular) · kotka(accusative, singular) · kotkiem(instrumental, singular) · kotku(locative, singular) · kotku(vocative, singular) · kotki(nominative, plural) · kotków(genitive, plural) · kotkom(dative, plural) · kotki(accusative, plural) · kotkami(instrumental, plural) · kotkach(locative, plural) · kotki(vocative, plural)