ˈkpʲĩna, kpʹĩna
- drwina, szyderstwo, żart
“To są jakieś kpiny!”
“Niefortunna wypowiedź nieradzącego sobie z językiem obcym urzędnika państwowego była z jednej strony dyplomatycznym zgrzytem, z drugiej – obiektem kpin, żartów i niezliczonych memów.”
“Czytelnicy (ci z urzędu) węszyli aluzje, kpinę z nowego ładu.”
Formykpiny(genitive, singular) · kpinie(dative, singular) · kpinę(accusative, singular) · kpiną(instrumental, singular) · kpinie(locative, singular) · kpino(vocative, singular) · kpiny(nominative, plural) · kpin(genitive, plural) · kpinom(dative, plural) · kpiny(accusative, plural) · kpinami(instrumental, plural) · kpinach(locative, plural) · kpiny(vocative, plural)