kr̥tãɲ, kr̦tãń
Pochodzenieprasł. *grъtanь → 'gardło'
- górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą
“Mężczyzna został kopnięty w szyję i doszło u niego do obrzęku krtani.”
Formykrtani(genitive, singular) · krtani(dative, singular) · krtanią(instrumental, singular) · krtani(locative, singular) · krtani(vocative, singular) · krtanie(nominative, plural) · krtani(genitive, plural) · krtaniom(dative, plural) · krtanie(accusative, plural) · krtaniami(instrumental, plural) · krtaniach(locative, plural) · krtanie(vocative, plural)